Bir mektubumuz var :)

Leave a comment
Share

Sitemizi ziyaret eden bir anneden mail aldım. Tamamen kendi cümleleri ile aşağıda. Kendisine kucak dolu sevgilerimi gönderiyorum…

Merhaba

Web sitenizi yeni keşfettim ya da meleklerim sizi bulmama yardım etti de diyebiliriz. 8 yıldır evli olduğumuz Rus eşimle 2 oğlumuz var. Biz hep 3 cocuk hayal ederdik, daha flört ederken büyük bir aile hayali kurardık… Hatta 2 oğlumuz ve bir kızımız olsun diye hayaller kurardık… Ancak 1 sene önce 2. Oğlumuzun doğumundan sonra olusan komplikasyon sonucu rahimimi almak zorunda kaldılar ve bu hayalimizde rahimimle birlikte patalojiye gönderildi …

Yaklaşık 10 ay depresyonda ve ameliyat traumasini atlatamamis bir haldeydim.. Bir gün esim eve geldi ve belkide kızımız onu evlat edinmemizi bekliyordur… Ne malum? Diye sordu… Yüreğim ısındı , bir anda yüzüm aydınlandı .. Evet dedim… İllahaki doğurarak anne baba olunmuyor…. Evlat edindiğin bebeği de Yaradan yüce Allah veriyor bize, her ikisi de birer lütuf … Dua ediyorum…

Oğlumuz şu anda 1 yaşında.. 3 yaşına geldiginde islemlere baslamak istiyoruz… Ne kadar sürer bilemiyorum… Ama umutla ve tum kalbimle kızımızı bekliyorum.

Sevgiler,

Share

Kızım “ANNEEEEEE” dedi

3 Thoughts
Share

Uzun bir aradan sonra yeniden Merhaba,

Ne zamandır yazmayı çok istiyordum. Bana sürekli mail ile sorularını ileten herkesi tek tek cevaplasam da genel olarak sorular hep aynı yönde olduğu için genel bir yazı yazarak başlamak istemiştim. Ancak şimdi öyle bir şey oldu ki yazmadan edemedim.

Kızım bugün bana ANNEEEEE dedi 🙂

7,5 aylık kızım büyümek için biraz fazla hevesli gibi. Bir süredir kızıma bakan yardımcımızın da desteği ile sesleri tekrarlamak suretiyle bir iki kez ” Anne gel gel” demişliği vardır tabi, bir kez de “Baba”…

Ama dün sabah, kahvaltısını hazırlarken arkamdan bana ilk kez kendiliğinden “Anneeeeeeeeee” diye seslenişini duydum. O kadar acıkmıştı ki sabırsız bir şekilde ellerini açmış hadi ama der gibi hareketler yapıyor bir yandan da ona bakmam için bana Anne diyordu. Hissettiklerimi anlatacak kelime yok sanırım. Ama deneyeceğim.

Hayatımda hiçbir kelime beni bundan daha mutlu edemezdi sanırım. Sanki ayaklarım yerden kesildi ve içime sıcacık bir şey aktı. Dünya ve zaman o anda durmuş olmalı, çünkü arkamı döndüğümde kızımın gülüşünün dışında her şey silinmişti benim için.

Şimdi çok daha iyi anladım ki her iki taraf için de sevgiyi büyüten doğurmak değil, emek vermekmiş. İlk günlerde aklımı kurcalayan tüm korkularım şu anda ne kadar aptalca geliyor anlatamam.

Hepinizin en kısa zamanda aynı duyguları çok daha iyi şekilde yaşamanız dileğimle…

Sevgiler…

Share