Evlat edinen çalışan annelerin yasal izin hakları

Ne yazık ki yok!!

Evet yok. Evlat edinen çalışan bir annenin yasal izin hakkı yok. Ben de başta inanamamıştım. Günlerce Google’ı hallaç pamuğu gibi attım. Yetmedi, yasayı aradım taradım, bulamadım.

Devlet memuru iseniz şanslısınız. Devlet memurları için bir yasal düzenleme var. İki yıl ücretsiz izin kullanabiliyorlar. Dikkat edin , ÜCRETSİZ İZİN ! O da evlat edindiğiniz çocuk 3 yaşının altında ise! (http://www.memurlar.net/haber/38677/)

Özel sektör çalışanı iseniz vay halinize !

Evlat edinmek üzere başvuru yaptığım günden itibaren kızımı kucağıma aldığım güne kadar tek endişe duyduğum konu bu oldu.

Araştırdım, bu konuda TBMM’ne, özel sektör çalışanları unutularak memurlar için bir yasa teklifi sunulmuş, ancak yeterli derecede önemli görülmediğinden olsa gerek,  hiç bir sonuç elde edilememiş.

Şimdi bir düşünelim,

Hamile kaldınız;

Doğumdan önce 2 ay, doğumdan sonra 2 ay ücretli izin hakkınız var. Doğumdan önce kullanmadığınız süreyi doğum sonrası izninize ekleyebiliyorsunuz. Üstüne 6 ay ücretsiz izin kullanma hakkınız var, işvereniniz bu talebinizi reddedemiyor ya da sizi işten çıkaramıyor, çünkü yasalar tarafından korunuyorsunuz. Sonrasında ise bebeğiniz 1 yaşına gelene kadar günde 1,5 saat süt izniniz var ki çoğu anne bunu toplu olarak haftada 1 gün kullanıyor. Hadi diyelim siz evlat edindiniz, emzirmiyorsunuz bu kısmı bizi ilgilendirmez. (Ki bu konuda da bir yazım var, isterseniz emzirebiliyorsunuz)

Tabi bu arada hamilelik süreci boyunca hazırlık yapabiliyorsunuz. Vücudunuzdaki değişiklikler ve hormonlarınız sizi anneliğe hazırlıyor. Bebeğiniz geldiğinde her şeyinizle onun tüm ihtiyaçlarını karşılayacak donanıma sahip oluyorsunuz.

Evlat edindiniz;

Başvurunuzu yaptınız, dosyanız onaylandı başlıyorsunuz beklemeye. Belli kriterler belirlediyseniz (örn. sadece kız bebek isterim, erkek bebek isterim, yeni doğmuş isterim vb gibi) bir nebze ayrı ancak, benim gibi hiçbir kriter belirlemediyseniz, size ne zaman dosya göstereceklerini, kaç aylık ya da kaç yaşında olacağını ya da cinsiyetinin ne olacağını bilmiyorsunuz. Sadece bekliyorsunuz.

Ve bir gün sizi arıyorlar, size bir dosya göstereceğiz. Koşa koşa gidiyorsunuz ama hiçbir hazırlığınız yok, çünkü hiçbir bilginiz yok.

Kuruma gittiniz, dosyayı gördünüz ve kabul ettiniz, işlemleriniz yetişirse ve kabul ettiğiniz  bebek 6 aydan küçük ise aynı gün çocuğunuzu size teslim ediyorlar.

Bizim işlemlerimiz yetişmediği için şükür ki ertesi gün teslim aldık kızımızı. En azından temel bir kaç ihtiyacını temin edecek vaktim oldu !

Ama diğer yandan çalışan annesiniz, iş yerinize gidip diyorsunuz ki, ben anne oldum izne ihtiyacım var. Ben hemen iki haftalık senelik iznimi talep ettim. Zaten hepi topu bütün iznim de bu kadardı !

Tüm işleriniz, projeleriniz, sorumluluklarınız bir anda askıya alınıyor, hiçbir ön hazırlık yapamadan hem de!

Ayrıca önceden organize olamadığınız için, bebeğiniz ile baş başa geçirebileceğiniz bu kısacık zaman dilimi sürekli iş telefonları ile kesintiye uğruyor.

İki hafta içinde uykusuzluğa alışmam, bebeğime alışmam, bebeğimin bana alışması, onun için gereken tüm donanımı tamamlamam ve ona iyi bakacak, güvenle çocuğumu teslim edebileceğim bir yardımcı bulmam gerekti. Çünkü yasa beni ilgilendirmez başının çaresine bak diyor. (Annemi 7 yıl önce kaybettim ve Kayın validem ile aynı ilde yaşamıyorum. Yaşadığım İlde bebeğimi emanet edebileceğim hiçbir yakınım yaşamıyor)

İki hafta sonra işe başladım, bilin bakalım ne oldu. Ne eve ne işe tam olarak yetemedim. Neden mi? Gece 2 ya da 3 saatte bir uyanmaya ve gün içinde de yoğun tempoda çalışmaya alışık olmayan bünyem öyle yoruldu ki, konsantrasyonum bozuldu !

İşin bir diğer tarafı ise evde bıraktığınız bebeğiniz. Bu bebeklerin kurumlarda her ne kadar iyi bakılmış olurlarsa olsunlar (ki inanın, gördüğüm kadarıyla çok iyi bakılıyorlar) temel olarak bire bir ilgi eksikliğinden kaynaklanan bir takım sorunları olabiliyor. Annenin ilgi ve sevgisi ile kısa sürede yaşıtları ile eşit duruma geliyorlar ancak tekrar ediyorum, annenin birebir ilgi ve sevgisi ile. Hiçbir bakıcının ne kadar iyi olursa olsun bir anne ilgi ve sevgisi verebileceğine inanmıyorum.

Duygusal olarak baktığınızda ise, yıllarca anne olmanın hayallerini kurdunuz. Tebrik ederim anne oldunuz ama iki hafta sonra onu bırakıp işe gitmeniz gerekiyor. Eğer o yıl yıllık izninizi kullanmadıysanız, sadece iki haftanız var. Dolu dolu yaşayın !

Yasal düzenlemedeki bu eksiklik anneden önce, bu çocuklara büyük haksızlıktır. Zaten travma geçirmiş bir çocuğu, bu kadar kısa süre içinde yeniden bir yabancının bakımına bırakmak zorunda kalmak ise bir annenin çaresizliğidir.

Hiçbir anne işi ile çocuğu arasında tercih yapmak zorunda bırakılmamalıdır. Doğurmamış olmamız, artık bir anne olduğunuz gerçeğini değiştirmez. Bizim doğurmamış olmamız, o bebeğin diğer bebeklerden daha az ilgi hakkettiği anlamına da gelmez.

Kolay kolay hiçbir özel sektör çalışanı, yasal düzenlemeler ile korunmuyorsa işvereninden aylarca ücretsiz izin de isteyemez. İstemesine ister de, döndüğünde işini bulabilir mi bilinmez !

Sizce de bu haksızlığı ortadan kaldırmak gerekmez mi?

Share

13 thoughts on “Evlat edinen çalışan annelerin yasal izin hakları

    • İlginiz için çok teşekkür ederiz Alice. Ancak bu konuda anlamsız bir vurdum duymazlık var ne yazık ki ! Tüm başvurular ve yasa tasarıları sonuçsuz kalıyor. Tabi ki mücadeleye devam. :)

  1. Size hak veriyorum.Bende başvurduktan sonra süt izni yada doğum izni olmadığını öğrendi.BİMER,Aile ve Sosyal politikalar Bakanlığı…vb birçok yere yazdım ancak gündeme bile gelmedi.

  2. Merhabalar,

    Ben de 10 yıl evlat hasreti çektiğim ve başvurduktan 6 ay sonra büyük bir sevinçle bizi aramaları ve bir günde sonuçlanıp, dizlerimin bağının çözüldüğü oğlumu ilk gördüğüm ancak oğlumu hemen kucağıma almak için çırpınmama rağmen iş ve ev hayatımı toparlamam gerektiği gerçeği yüzüme vurdu. işe gidip izin istediğimde de sadece zar zor(plansız olduğu için ayrıca sorun çıkardılar) aldığım yıllık iznimle yetinmek zorunda kaldım.

    bende bimer, aile ve sosyal politikalar bakanlığına birçok kez yazılar yazdım. bimer’e yazdığım yazıda beni kaymakamlıktan çağırdılar ve dediler ki maddi yardım için çağırdık. ne yazık ki yazdığım yazının içeriğine bakmadan otomatiğe bağlanmış robot gibi onlara iletilen her yazıyı maddi yardım isteği gibi algılıyorlar. oysa ben de yukarıdaki arkadaşımız gibi zar zor iki hafta iznimi kullandığım ve bir bakıcının ellerine teslim ettiğim oğlum için yapamadığım en azından benden sonraki evlat edinen(ki bu anneler yıllarca evlat hasreti çeken anneler, değil iki hafta 2 yıl izin verseler yetmez) anneler için yasal düzenleme yapmaları yönünde bir talep yazısı yazmıştım. özellikle biz özel sektör çalışanları(devlet gibi rahat bir çalışma koşulları da olmayan, yoğun tempolu iş hayatımızın olduğu) için yasalarını tekrar gözden geçirmelerini istemiştim. Değerli devlet erkanı çalışan ve yöneticilerimiz(!) çoğu yazıları okumadan içeriğinin ne olduğunu anlamadan sadece değerlendirmiş gibi görünmek için yapıyorlar. NE YAZIK!!!!.

    bu arada değerli anneler şuan biz bir yıllık takibimizi tamamladık. dava aşamalarını sırasıyla yazabilir misiniz rica etsem. biz aile mahkemesine gideceğiz bu hafta. avukat tutmak gerekir mi, mahkeme ücreti oluyor mu? ne gibi zorluklarla karşılaşılıyor? şimdiden teşekkürler.

    • Merhaba,
      Sanırım hepimizin yaşadığı sıkıntılar 3 aşağı 5 yukarı aynı. :( Yasal izin için ufukta pek umut görünmüyor ne yazık ki !

      Dava süreci ile ilgili önceki yazılarıma bakarsanız detaylı açıklamaları bulacaksınız. Dava açılırken çok ufak bir miktar masraf çıkabilir. Ama dava açmak için öyle büyük paralar gerekmiyor. Eğer dosyanızda olağan dışı bir durum yoksa bence avukata gerek yoktur. Tabi ki bu durumda size çok iş düşecek. Yazılarımdaki süreçleri takip ederseniz sorunsuz tamamlarsınız sürecinizi. :)

      http://birevlatedindik.biz/8-velayet-davasi/
      http://birevlatedindik.biz/kararin-kesinlesmesi-ve-nufus-cuzdaninin-alinmasi/

      Bu süreç içinde sormak istedikleriniz olursa yardımcı olmaktan büyük mutluluk duyarım.
      Sevgiler…

      • yanıtlarınız için çok çok teşekkür ederim. başvurumuzu yaptık aile mahkemesine. umarım uzun sürmez. tanık falan istiyorlarmış sanırım ilk başvuruda istemediler, sanırım gerek görürlerse isteyecekler. bu arada ilk başvuru için 230 tl ödedik, oğlum yeterki artık resmi olarak ta benim olsun, ona feda olsun… .. tekrar teşekkürler herşey için.

        • Merhaba,
          Hayırlı olsun, en kısa sürede hayırlısı ile sonuçlanır umarım.
          Tanık mutlaka istiyorlar. Ek bir dilekçe ile tanıklarınızı bildirim. Daha sonra süreci uzatmış olursunuz.
          Gelişmelerden bizleri haberdar edin lütfen.

          Sevgiler….

          • Tekrar Merhaba,

            mahkeme tarihimiz belli oldu nihayet. 23 Eylül… umarım süreç çok uzun sürmez, pürüz çıkmaz. çok heyecanlıyım gerçekten.

            • Merhaba,

              Çok sevindim. İnşallah ilk celsede tamamlanır. Hakkınızda hayırlısını diliyorum.
              Bizi haberdar etmeyi unutmayın lütfen.

              Sevgiler…

  3. merhaba,bende 2 yıl önce başvurdum ancak doğum izni yada süt izninin olmadığını öğrendim.Sonuçlandıktan sonra izin konusu beni korkutuyor.BİMER,AİLE VE SOSYAL POLİTİKALAR BAKANLIĞINA,bazı gazetecilere yazılar yazdım.Dönülmedi bile.Şuanda ANKARA KORUYUCU AİLE VE EVLAT EDİNME DERNEĞİ facebook sayfasında bu konuyu sürekli dile getiriyor.Görüşlerini paylaşmak isteyenler buradada paylaşım yapabilir.Sizi takip ediyorum…Meleğinize ve size sevgiler

    • İlginiz için çok teşekkür ederim. Ben de Derneğin sayfasını en kısa sürede ziyaret edeceğim. Sesimizi ne kadar çok kanaldan duyursak o kadar iyi :))
      Sevgiler…

  4. Merhaba,

    oğlum kocaman bir delikanlı oldu adeta, büyümüşte küçülmüş sanki, dillenmeye de başladı, o kadar çok konuşuyor ki, gün sonunda herşeyin analizini yapıyor, neler yaptın bugün bakıcı teyzenle?? dediğimde bir bir anlatıyor üzerine ilişki de kurarak anlatıyor.. örn. ……. teyze(bakıcısı) süt verdi, ben içtim abi oldum, güçlü oldum, .. tabii burada yazılınca pek sevimli görünmüyor ama öyle tatlı söyleyişi var ki o an ona duyduğun hayranlık ve sevgiden eriyip bitiyosun…. bugün oyun oynuyoruz sabah, halının üzerinde uzanmış oynarken birden bire boynuma sarılıp; anneeee konuş benimle demez mi… birden bire ne yapacağımı şaşırdım, tabii konuşalım bebeğim diye başladım oynadığımız tren üzerinde sanal hikayeler uydurarak konuşmaya, görmeniz gerek yüzümüzde güller açıyor ikimizin de, bu sıralar kıskançlık huylarımız başladı önceden yoktu, şöyle ki zaten babadan kıskanıyoruz o ayrı, dışarıdaki tanımadığımız kişilerden de kıskanır olduk… dün arabamızı park ederken dışarıdan bize öylesine bakan birkaç kişiye; yaaaa hayır bakmayın annemeee… o benim annem demez mi, hem dışardakiler hem biz gülmekten kırıldık resmen….

    bu arada daha önce size dava tarihimiz söylemiştim, çok az kaldı bu ayın 23′ü… ne olacak ne bitecek, ne yapacağım, ömrümde adliyenin kapısından içeri girmemişim. Bize 2 tane dava mesajı geldi biri aile mahkemesi diğeri de sulh hukuk mahkemesi. birincisi size önceden belirttiğim aile mahkemesi. 2. sinin ne olduğunu anlayamadım aralarında da 15 dk’lık süre var. sosyal hizmetleri aradım sulh hukuk mahkemesi kayyumun gireceği dava imiş sanırım ancak kendilerinin bundan haberi yoktu, iyi ki aramış ve bilgi vermişim, İlginç haberlerinin olmaması:(

    burada ki en büyük sorun oğlumuzun davasının devam ediyor olması imiş açıkçası bunu yeni öğrendim ya da ben heyecandan daha önce farkına bile varmadım bilemiyorum, sonra eşim bana dedi biz davası devam eden de olabilir demişiz sanırım, bilemiyorum… sosyal hizmetler bunun çok büyük sorun olmadığını bazen hakimlerin bu dava sonuçlanmadan da bazen karar verebildiğini söyledi ama benim içime bir ateş düştü…

    çok korkuyorum çoook..

    ilk celsede bitmesini beklemiyorum, uzamasına razıyım yeter ki pürüz çıkmasın..

    size gelişmeleri bildiririm, umarım iyi haberlerle gelirim.. sevgiyle kalın.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>