Sevgi her şeyin üstündedir …

Share

Merhaba,

Herkesin aklında ne kadar istese de unutamadığı, zaman zaman beynini kemiren, tedirgin eden (bazılarında daha da öte uykularını kaçıran) soru:
Nasıl söyleyeceğim ? Ya ilerde bir sıkıntı olursa ? Ya söyle etkilenirse ? Ya giderse (Yokk artıkkkk !)
Benim bu konudaki görüşüm net, sürekli yazıyorum. Söylenmeli ! kesinlikle. Hem de mümkün olduğu kadar erken.Ve biz ne kadar doğal olursak bunu içimizde ne kadar çözmüş ve rahat olursak bu tavrımız çocuklarımıza yansıyacak ve olar da daha sorunsuz ve kolayca atlatacaklar bu süreci.

Aşağıdaki linkte evlat edinilmiş ve evlat edinildiğini 21 yaşında öğrenmiş bir genç kızın hikayesi var.
Okuyunuz lütfen.

Sevginin nasıl da her şeyin üstünde olduğunu göreceksiniz.

http://hayatsendedernegi.blogspot.com.tr/2013/10/sevgi-denen-sey.html

 

2226021018_7900bb2953

Share

2 thoughts on “Sevgi her şeyin üstündedir …

  1. Merhaba, oğlum 4 aylıkken ailemize katıldı ve bugün 28 aylık kocaman bir çocuk. Muhtemelen 3,5-4 yaşına doğru kendisi ile minik hikayelerle paylaşmaya başlayacağız. Bu konuda tanıdığınız / tavsiye edeceğiniz bir pedagog / pisikolog var mı? İstanbul Anadolu yakasında oturuyoruz.

    Paylaştığımız sevginin herşeyden üstün olduğunu bilsem de oğlumla daha bilinçli cümlelerle en doğal haliyle konuşabilmek için bizde kendimizi eğitmeliyiz ve maalesef Türkçe kitap / yayın çok az. Bu konuda tavsiyesi olan varsa paylaşmasını rica ediyorum.

    • Merhaba,

      Öncelikle aramıza hoş geldiniz. Ben de sizin gibi kaynak konusunda çok büyük sıkıntı yaşıyorum. Oturup kendim yazıcam sonunda 🙂
      Nacizane tavsiyem, şimdiden minik minik hikayeler anlatmaya başlamanız. Bizim bir kedi hikayemiz var mesela , kızım oğlunuz kadarken anlatıyordum ona. Şimdi de aklına gelirse ara ara anlatıyoruz yine. http://birevlatedindik.biz/nasil-soyleyecegim/ bu yazımın içinde hikayemiz de var. Vaktiniz olursa okuyun lütfen.
      Benim tanıdığım bir psikolog var. Buket Tibet – B Psikoloji Hizmetleri Ofisi Avrupa yakasında ama Anadolu yakasına da geliyor. Kendisi ile iletişime geçerseniz size yardımcı olacaktır.
      Bu süreç biraz hassas olmakla birlikte aslında doğal olarak yaşandığında kolay bir süreç. Eğer hiç bir şey yokmuş gibi davranır ve bir gün bir şey konuşucaz deyip çocuğa özel bir durum gibi aktarılırsa çocuk da bunu olağanüstü bir durum olarak algılar ve zor bir süreç haline gelir.
      Oysa, günlük yaşamın içinde gayet doğal konuşmaların içinde ve yeri geldiğinde gerektiği kadar yorumlar ve sinyaller ile çocuğu beslerseniz çocuk bunu yavaş yavaş normalleştirmeye başlayacaktır. Size sorular sormaya başladığında örn: Anne bende mi senin karnından geldim ? gibi – hayır cocuğum sen başka bir ablanın karnından bizim yanımıza geldin dediğinizde oldu bitti söylediniz bile 😉 Biraz daha büyüdüğünde neden diye soracaktır. O zaman da bütün bebekler ablaların karnında büyür sonra doğduklarında bazen doğdukları ablanın yanında kalırlar onlar o bebeğin annesi olur, bazen de başka ablaların yanına giderler onlar o bebeğin annesi olur gibi bir açıklama yapılabilir. Kelimeler ve anlatım biçiminiz tamamen size kalmış. Burada önemli olan anlatılan şeyin özel bir şey değil de sıradan bir şeymiş gibi doğal anlatılması. Ağaçların neden yaprak döktüğünü, neden çıplak ayakla soğuk yere basmaması gerektiğini anlatır gibi, ya da siz yolda yürürken sorduğu her hangi bir soruya cevap verir gibi. Duygusallaşmadan, uzatmadan, kısa net ve doğal. O zaman çocuk da bunu normal ve doğal olarak algılayacaktır. Bizden giden bütün sinyalleri biz fark etmeden çocuklarımız fark ediyor. Siz korkarsanız o da korkar. Siz endişelenirseniz o da endişelenir 😉 Siz ne kadar rahatsanız o da o kadar rahat olacaktır. Sonrasında sorular soracak hepsi normal. Biraz sabırla bu süreç de atlatılıyor. Atlatanlar öyle diyor 😉
      Sevgiler…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir